Fotoğrafta Yaşamak

Fotoğrafta Yaşamak
Adam kocaman
Yeryüzünü kadına benzeten
Kocaman bir adam
Şurada, burada
Dağınık çarşaflara dolanmış
Gökyüzünü kazıyor bazen
Toprağa dalıp gidiyor
Kara tahtayı seviyor
Tebeşire saygı duyuyor
Bir şey anlatmak için
Kendini feda eder diyip
Saygı duyuyor
Rengini umursamadan
Saygı duyuyor tebeşire
Çayı içiyor yudum yudum
Emek kokan çayı
Gözlerini fotoğraftan ayırmadan
Defterini karalıyor.
Deftere bakıyor bir şiir.
Şiiri okuyor bu fotoğraf
Fotoğrafa bakıyor bu şiir
Oltasını alıp gidiyor

Yaşamak için
O fotoğraf ve yeryüzü
Yetiyormuş kocaman adama
Türkülerde yaşarmış koca adam
Küçük çocuk olur
Ağlarmış
Belki bir şekere değil
Ama yirmi yıl öncesi gibi
Ağlarmış yürekten dolu dolu
Kocaman adam dediğim
Koca yükü olan adam
Bir sevdayı sırtlamış
İnadı yanında gezermiş işte.
Yeryüzünde yitip giden
Fotoğraftakini aramaya
Bir gün bilirmiş o da kaybolacak
Arkadaşı olmazmış bunun için.
Her yerde bir şiir bırakır
Kitaplar okur
Bağlanmadan yaşarmış.
Bağlandığı her şey elinden kayar gidermiş
Sormazmış ona kalsam mı diye
Sadece giderlermiş.
Fotoğrafın içinde ki gitti gideli
Sadece yürüyormuş.
Bir yerlerden gül alır onları satarmış
Sonra cebini şekerlerle doldurur
Ufacık çocuklara dağıtırmış
Birer satır şiir yazılmış
Mini minnacık kağıtlarla
Yaşarmış fotoğarafta
Bazen yapraklara düşmüş çiğ tanelerinde
Yaşarmış işte gökkuşağının her bir tonunda
Bir gün fotoğrafında bir kadın belirmiş
Adam buldum demiş
Kadın alaycı bir şekilde gülmüş
“daha değil” demiş.
Adam nereye gitse kadın
Hep aynısını demiş, “daha değil”
Bir gün kadın “dur”
“İşte burası buldun” demiş
Fotoğrafta kadının yanında adam da belirmiş
Kadının yanına kıvrılmış
Koca adam da yeryüzünde kaybolmuş.

Yazar Hakkında

Oğuzhan Civcan

Yorumlarınız bizim için değerli

BÜTÜN GİRESUN SEVERLERE ADANMIŞTIR. / GİRESUNBLOG